GALERIA KSIĄŻKI
 PiMBP Biblioteki pod Atlantami w Wałbrzychu
Brak obrazka!
Plakat anonsujący wystawę

W roku 2014 wystawy w Galerii Książki
są współfinansowane
przez Fundusz Regionu Wałbrzyskiego.
Teofil Modrzejewski vel Franek Kluski
26 WRZEŚNIA – 4 LISTOPADA 2014

Uwaga! Z powodu prac remontowo-budowlanych trwających w Bibliotece pod Atlantami, wystawę urządzono w salach wystawienniczych na trzecim piętrze Zamku Książ (ul. Piastów Śląskich 1). Wstęp na zasadach obowiązujących w Zamku Książ.

Postać Teofila Modrzejewskiego nie jest powszechnie znana. Urodzony w 1873, przez całe życie związany z Warszawą, na co dzień skromny urzędnik bankowy, który z powodzeniem próbował swoich sił jako dziennikarz, felietonista, poeta. Pisywał do kilku periodyków, m.in. do „Kuriera Polskiego”, „Kuriera Porannego”, pamiętnego „Tygodnika Ilustrowanego”, do „Gazety Policji Państwowej”, nie był wszak dziennikarzem mającym duży wpływ na kształt merytoryczny tych pism, z wyjątkiem może „Gazety Policji Państwowej”, w której przez kilka lat pełnił funkcję zastępcy redaktora naczelnego. Zyskał niejaką popularność jako twórca satyrycznych tekstów dla znanego w Warszawie początku XX w. kabaretu Momus; doczekał się tam nawet benefisu. Wiersze pisane dla Momusa oraz utwory o mniej frywolnej tematyce wypełniły dwa zbiorki poezji Modrzejewskiego. Próbował swoich sił jako językoznawca, pisząc autorski słownik wyrazów wychodzących z użycia pt. „Wyrazy, które umarły i które umierają” (1936) — pracę o amatorskim raczej charakterze; odnotował też drobne osiągnięcie na polu działalności translatorskiej, tłumacząc z języka włoskiego powieść Giovanniego Pazzi „Hugo i Parisina” (1921).
Modrzejewski znany jest wszak, i to już na całym świecie, pod pseudonimem Franek Kluski — jako człowiek o fenomenalnych zdolnościach parapsychologicznych. Warto pamiętać, że sto lat temu spirytyzm był dziedziną aktywności podlegającą jak najściślejszym badaniom naukowym, a nie tylko trywialnym tworem kultury masowej (żywo interesowała się spirytyzmem Maria Curie-Skłodowska). Eksperymenty spirytystyczne z Kluskim jako medium zostały doskonale udokumentowane w książce Norberta Okołowicza, oficera WP, pt. „Wspomnienia z seansów z medium Frankiem Kluskim” (1926). Niecodzienne zdolności Kluskiego potwierdził m.in. laureat Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny Charles Richet z Paryża. Sam Kluski nie wziął nigdy grosza za udział w wyczerpujących go fizycznie i psychicznie seansach. Zmarł na gruźlicę w 1943.
Na wystawie zaprezentowano książki ze zbiorów Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu oraz książki i materiały ze zbiorów Biblioteki pod Atlantami w Wałbrzychu.