GALERIA KSIĄŻKI
 PiMBP Biblioteki pod Atlantami w Wałbrzychu
Brak obrazka!
Okładka, wydanego w 1930, tomiku Sponad
(wg ówczesnej pisowni: Z ponad)
w całości opracowanego typograficznie
przez Władysława Strzemińskiego
Przyboś typograficznie
9 WRZEŚNIA – 22 PAŹDZIERNIKA 2010

Brak obrazka!aprezentowano cztery najwcześniejsze tomiki poetyckie Juliana Przybosia — jednego z najoryginalniejszych poetów polskich minionego stulecia. Dwa debiutanckie zbiory Śruby (1925) i Oburącz (1926), wydane nakładem czasopisma literackiego „Zwrotnica”, były wyrazem zafascynowania industrialno-urbanistycznymi ideami Tadeusza Peipera — założyciela tego periodyku i głównego ideologa awangardy krakowskiej. Trzeci tom, noszący tytuł Sponad (1930), uważany jest za przełomowy w twórczości poety. Przyboś odstępował w nim od awangardowych poszukiwań, odchodził stopniowo od tematyki miejskiej, zwracając ku sferze prywatności, ku naturze. Czwarty tom pt. W głąb las (1932) był dziełem w pełni dojrzałym, znakomicie przyjętym przez krytyków, którzy zwracali uwagę na bliską perfekcji formę wierszy, ekonomię środków wyrazu, obrazowość myśli, intelektualizm.
Wystawę zdominował zbiór Sponad, w całości opracowany typograficznie przez Władysława Strzemińskiego — malarza, teoretyka sztuki, twórcę teorii unizmu. (Do pozostałych trzech artysta zaprojektował okładki). Sponad jest wzorcowym przykładem tzw. drukarstwa (druku) funkcjonalnego — autorskiej koncepcji Strzemińskiego, zakładającej, iż sposób zobrazowania typograficznego utworu musi być ściśle podporządkowany treści tegoż, skład tekstu ma oddawać istotę jego budowy literackiej.
Tomiki poetyckie wypożyczono z Biblioteki Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie.